17 februari genoten we in een tjokvolle speelzaal van de optredens van wel twintig kinderen.
Jongen, wat een avond!
De sfeer zat er gelijk goed in, en dat bleef zo tot aan het laatste optreden.
Er werd gegooid met hoepels en vlaggen, gestreken op violen, geblazen op dwarsfluiten, gezongen, gebreakdancet, gedrumd, gegoocheld en nog veel meer.
Het publiek vond het allemaal even mooi en zong mee, klapte mee en moedigde aan als dat nodig was.
De meisjes van de presentatie, de jongens van het licht en geluid – we konden niet beter wensen.
Dat, met de vele meegebrachte lekker hapjes, maakte van deze avond een warm bad.
En in een warm bad blijf je lekker lang zitten, want tot ver na het laatste applaus hingen er nog overal groepjes napratende ouders en kinderen rond.
Dat moeten we vaker doen.
Zelfde plaats, zelfde tijd, zelfde badwater volgend jaar?