Het verhaal van de KinderCampus is in vele opzichten bijzonder. In de eerste plaats omdat de initiatiefnemers ouders zijn. Een aantal van hen heeft weliswaar (werk-)ervaring in het onderwijs en/of de kinderopvang, maar in eerste instantie hebben zij in hun rol van ouder het concept van de KinderCampus uitgewerkt.

In de tweede plaats omdat het niet vaak meer gebeurt dat een nieuw, klein bestuur (een zogenaamde één-pitter) toestemming krijgt een basisschool te starten. De KinderCampus is het bewijs dat in Nederland het bijzonder onderwijs als "school van de ouders" nog mogelijk is.

In de derde plaats omdat de initiatiefnemers met niets meer dan een goed idee zijn begonnen. Er was geen geld beschikbaar en er is geen handleiding "Hoe richt ik een school op?". Het concept van de KinderCampus is nieuw en breekt door bestaande structuren heen: het is (en blijft) een zoektocht naar goede raad en antwoorden op de vele vragen.

Het moge duidelijk zijn dat het verhaal van de KinderCampus een verhaal is van een zoektocht van een klein groepje mensen, met hoogte- en dieptepunten, gesterkt door de stellige overtuiging dat het einddoel het waard is om hard voor te werken. Onderweg hebben velen bijgedragen (en doen dat nog steeds) op veel verschillende manieren. De kring rondom die eerste groep wordt in snel tempo groter: in ieder geval hebben de kinderen en ouders die nu deel uitmaken van de KinderCampus zich daarbij aangesloten.

De geschiedenis van de KinderCampus is nog maar kort, de toekomst strekt zich voor ons uit. De grootste mijlpalen tot nu toe willen we graag noemen, in de hoop en verwachting dat daar nog vele aan zullen worden toegevoegd.